Myanmar 2017

ขอย้อนกลับไปเมื่อต้นปีที่ผ่านมา…
พม่าประเทศเพื่อนบ้านเราที่หลายคนอาจมองข้ามไป แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร ในความคิดเรา “ต้องมาว่ะ! พม่านี่ต้องโดนจริงๆ”
ด้วยความที่ทำงานแบบไม่เคยลางานเลยร่วม 7 เดือน (ผิดนิสัยที่ต้องเที่ยวทุกๆ 3 เดือน) ก็เลยขอตัวไป countdown ปี 2018 ที่เมืองนอกกันหน่อย 55555 ทริปนี้ตัดสินใจแพคกระเป๋าเล็กๆไปคนเดียว ด้วยเวลา 6 วัน ใช้บริการสายการบิน Myanmar Air International
สายการบินในฝันที่คิดว่าสักครั้งในชีวิต ฉันต้องขึ้นหน่อย 55555

pcs7nhfx5oXh4zHwyao-o.jpg

มีอาหารเสริฟ

การเดินทางที่สะดวกที่สุดในการไปพม่าก็คือเครื่องบินนั่นล่ะ นอกจากจะฟรีวีซ่า จากกรุงเทพ ไปย่างกุ้งก็แค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้น ทริปนี้ตั๋วเครื่องบินของเราเป็น ไปกลับ กรุงเทพ-ย่างกุ้งเลย ด้วยความที่หลับหูหลับตาทำงานจนถึงวันไปก็ไม่ได้ทำอะไรแม้แต่แลกเงิน พอถึงสนามบินย่างกุ้งก็จะมีจุดแลกเงินอยู่ประมาณ 2-3 ร้าน และค่ายมือถือไว้สำหรับซื้อซิมการ์ด เราจัดการแลกเงินไทย 7000 บาท และ เดินไปซื้อซิมการ์ด ของ Oreedoo ราคา 6500 Kyat หรือ 65*3= 195 บาท ใช้ได้อยู่ประมาณ 6 วัน

เรานั่งพักใน KFC ที่สนามบิน เพื่อcheck-inในเฟสบุ๊คว่าฉันมาถึงย่างกุ้งแล้วกับนั่งอ่านรีวิวในพันทิปว่าฉันจะเข้าเมืองอย่างไรดี 555555 ซึ่งมี 2 ทาง จะขึ้นแท็กซี่ง่ายๆหน้าสนามบินไปก็ได้ หรือ ยูวจะเดินไปเรื่อยก็จะมีป้ายรถเมล์ และมีรถเมล์พายูวไป Downtown เอง ด้วยความที่มาคนเดียว ไม่มีแพลน และไม่รีบ เลยขอเดินไปขึ้นรถเมล์ละกันโดยที่ไม่รู้ว่า อากาศมันร้อนมากขนาดไหน พอเดินออกมาฆ่าฉันเถอะค่ะ ฉันหนีอากาศเย็นจากกรุงเทพ มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ เลยเดินกลับเข้าไปในสนามบิน แล้วขึ้นแทกซี่เข้าตัวเมืองกันดีกว่า

ระหว่างทางก็นั่งชมเมืองไป และด้วยความที่Check-inบนเฟสบุ๊คจึงทำให้เพื่อนชาวพม่าของเราซึ่งอยู่ที่ย่างกุ้งทักแชทมาด้วยความตื่นเต้น และอยากเจอเรามาก ^^ เราจึงนัดเพื่อนมาเจอที่Downtown หน้าSule Pagoda

pcs7thgk6K3nu4LOXL-o.jpg

Sule Pagoda ที่เราไม่ได้เข้าไป

ก่อนถึงเวลานัดเราก็เดินเล่นรอบๆ และไปแวะจิบชาข้างถนนมาร้านนึง คืออร่อยและดีมาก ชอบชาพม่ามาก

pcs7v01sjVjEVtFQdHF-o
สวนตรงข้ามสุเหร่

pcs7v5j4zuz4A7xQ0pt-opcs7qvfw6sJ8nKLEH3X-opcs7q6cpfMaq20NL9Vo-opcs7r7c2zA5EDLaJJgH-o

pcs7rc1q6ahC9lPCT22-o
ชาพม่าร้อนๆ

พอมาถึงจุดนัดพบเพื่อนเราก็มายื่นรอเราอยู่แล้ว คือไม่ได้เจอกันมา 4 ปี ดีใจมากจนน้ำตาไหล เพื่อนเราอาสาพาเดินรอบๆบริเวณ ก่อนจะพานั่งรถไปจุดทอปฮิตแห่งย่างกุ้ง Shwedagon นั่นเอง เพื่อนเราใช้บริการ Grab ที่ย่างกุ้ง ราคาก็ถูกมากด้วย แนะนำให้คนมาย่างกุ้งใช้ Grab เพราะถูกกว่าโบกเองเท่าตัวเลย
พอมาถึง Shawedagon เราซึ่งเป็นต่างชาติต้องจ่ายค่าเข้า ส่วนเพื่อนเราฟรี 55555 เพื่อนเราก็อื้ม เหมือนไอไปวัดพระแก้วบ้านยูวอ่ะแหละ หากผู้หญิงคนใดใส่ขาสั้นไปก็ต้องเช่าผ้ามาใส่ทับด้วย ด้วยความที่เตรียมตัวมาดีก็เลยหยิบผ้าถุงที่เตรียมมาเองแล้วใส่ทับ

พอเปลี่ยนผ้าเสร็จ เราก็เดินชมรอบๆShawedagon โดยที่หารู้ตัวไม่ว่าฉันทำอะไรผิดไป

เรากับเพื่อนเดินไหว้พระจนรอบเจดีย์ซึ่งฐานกว้างมากเป็นชั่วโมง จนควักกล้องออกมาจากกระเป๋าเป้อีกรอบ แต่…เอ้ะ!กระเป๋าตังค์ฉันหายไปไหน คือเงินพม่าทั้งหมดอยู่ในกระเป๋าตังค์นั่นนะโว้ย เราบอกเพื่อนเราก่อนจะยิ้มหน้านิ่ง “ฉันว่าฉันลืมกระเป๋าตังค์ไว้ที่ไหนสักที่ล่ะ” เพื่อนเราจึงรีบพาเราวิ่งไปที่จุดจ่ายเงินซึ่งน่าจะเป็นที่สุดท้ายที่เราควักกระเป๋าตังค์ออกมา ขาเรานี่อ่อนแรงแทบจะวิ่งไม่ไหว ปกติก็เก็บเงินไว้หลายที่ นี่เพราะไม่ได้เตรียมตัวมาจึงทำให้เก็บเงินไว้ที่เดียวคือในกระเป๋าตังค์ เพื่อนเราวิ่งถามเจ้าหน้าที่ไปทั่วว่าเห็นกระเป๋าตังค์เรามั้ย แต่ก็ไม่มีใครเห็น มันไปแล้ว นี่วันแรกของทริปนะ คนพม่าทุกคนแถวนั้นรู้เรื่องราวของเราก็ทำหน้าเศร้า แต่คนที่เศร้ากว่าคือเพื่อนเรา… “This is your first time and it shouldn’t be like this I’m sorry”
ตอนนั้นจะร้องไห้เพราะสงสารตัวเองก็สงสาร สงสารเพื่อนก็ด้วย เลยบอกเพื่อนไม่ต้องเครียดนะยูว ไอมีเงินไทยเสียบไว้ตรงพาสปอร์ตอยู่พอจะอยู่ได้ล่ะ

pcs7ytj1qwdhERf96eX-opcs7z3cccFgYI9sYI5S-opcs7yoc7xxrc8fMx8kC-o

pcs7yx1qmQq1RDeGJys-o
รูปก่อนกระเป๋าตังค์หาย

เพื่อนเราจึงพาเราไปแลกเงินที่ดาวทาวน์พร้อมกับพาไปหาตั๋วไป Bagan เพราะวันนี้เราจะไป Baganล่ะ เงินไทยที่มีอยู่ 5000 บาทถ้วน เราต้องใช้ชีวิตอีก 6 วัน เรื่องกินดีไม่ต้องพูดถึง 5555555 และเรื่องที่ไม่ได้คาดคิดไว้อีกก็เกิดขึ้น รถไป Bagan หมด มีอีกทีพรุ่งนี้เช้า ด้วยความที่สมองไม่อยากคิดอะไรล่ะ จองๆไปเลย เสียเวลาทั้งเช้าฉันก็ยอม ฉันอยากนั่งทำใจ 5555

พอจัดการธุระเสร็จเราก็ไปหาโรงแรมย่านดาวน์ทาว ชื่อว่า Litlle Yangon Hostel เป็นโฮสเทลดีๆที่นึง ที่เราสามารถระบายความเศร้าโศกให้กับรูมเมทเราได้55555 รูมเมททั้งห้องพากันโอบกอดเรากับความโง่ ก่อนที่เราจะไปเดินเล่นกับเพื่อนและไปแวะทักทายครอบครัวเพื่อน

เราเดินหนักมากแบบคนไม่มีแรงไปขึ้นเรือข้ามฝั่งไปยังอีกฝากนึงของแม่น้ำ ซึ่งอีกฝั่งเนี่ยโคตรจะไม่ใช่ที่ของเราเลย มันมืดแล้วก็ไม่มีนักท่องเที่ยวสักคน แต่ทำไงได้เราไปแล้ว 55555 กลัวก็กลัว แต่พอมาถึงบ้านเพื่อนก็โอเคขึ้น ทุกคนในบ้านตกใจร้องกันใหญ่เมื่อรู้ว่าเราทำเงินหาย และบอกว่านี่คนพม่าอยู่กันได้ 2 เดือนเลยนะคนที่เอาไป
เรายิ้มก่อนจะบอกว่า “ไม่เป็นไร ถ้ามันอยู่กับเรา เราอาจจะใช้ได้คนเดียว แต่นี่ถ้าไปอยู่กับคนพม่าคนนั้นเค้าอาจจะเอาไปซื้อข้าวให้ครอบครัวเค้ากินได้หลายคน” 5555555 สวยไปมั้ย พูดไปด้วยน้ำตาคลอไปด้วย เราทำอะไรได้ล่ะตอนนี้นอกจากยิ้มแล้วสนุกกับมันต่อ

pcs82fc3kFE3cCWp8jX-o
เรือขาไป
pcs82oc3eBpkclP9f8X-o
เรือขากลับ

เราข้ามมายังอีกฝั่งนึงของแม่น้ำเพื่อจะกลับโรงแรม ระหว่างทางเพื่อนก็ให้เราเคี้ยวหมาก แล้วถุยตามถนนให้ฟันแดงเหมือนคนพม่า ก็เป็นอีก Moment นึงที่ตลกดี 555555

pcs8471s71T63P6pPys-o
หน้าตึก Sakura Tower
pcs83scpo2w6VZB11jA-o
Chinatown

pcs83mc9sVY5ETRZ6ox-o

pcs84rc28XOtTmUEtY0-o
ร้านหมากตามสั่งจ้า

เราตื่นตี 4 แล้วก็ขึ้น Grab ที่ทาง hostel เรียกให้ไป Bus terminal เราไปถึงก่อนเวลารถออก เลยเดินหาอะไรแถวนั้นกิน ได้ปาท่องโก๋ กับดิปแกงกะหรี่มา 55555

เรานั่งรอรถสักพักรถก็มา คือรถค่อนข้างดีมาก กว้างกว่านครชัยแอร์บ้านเรา มีทีวี และเรานั่งข้างๆหนุ่มพม่า ระหว่างทางก็มีแวะคนอีกรอบหลังจากนั้นก็ยาวๆเลยไปจนถึงพุกาม

พอมาถึงก็ต้องเหมารถแทกซี่ไปส่งที่โฮสเทลที่เราได้จองไว้ คือเป็นโฮสเทลที่ถูกที่สุดในพุกามล่ะ แต่ค่าแทกซี่ก็แพงปวดใจมาก 15000 Kyat แต่ไม่มีทางเลือก ข้อเสียของการเดินทางคนเดียวคือไม่มีคนแชร์ค่ารถ 55555 ระหว่างทางก็จะต้องแวะซื้อบัตรเข้าเมืองราคา 25000 Kyat เรียกได้ว่า แค่เอาเท้าแตะกระเป๋าตังค์ที่มีเงินอันน้อยนิดก็สั่นคอน

เรามาถึงโฮสเทล เชคอิน เข้าห้องที่เราจองเป็นห้องแบบ 4 เตียง แต่เป็นเตียงชั้นเดียว คือนอนใกล้ๆกันอบอุ่นมาก55555 แต่เราก็เป็นผู้หญิงคนเดียวในห้องไปอีก รูมเมทอีก 3 คนที่เหลือ เป็นหนุ่มฝรั่งเศส เกาหลี และอังกฤษ 555555 คืนวันนั้น หนุ่มฝรั่งเศสอาสาพาเราทัวร์ยามค่ำคืนในพุกาม ด้วยรถe-bike ที่นางเช่ามา

หนุ่มฝรั่งเศสคนนี้เป็นครูอาสาที่แม่สอด จ.ตาก สอนกฎหมายระหว่างประเทศให้กับเด็กลี้ภัยที่มาจากพม่า ทำให้นางรู้เรื่องราวของประเทศพม่าค่อนข้างดีมาก นางพาเราไปดูจุดที่ต้องดูพระอาทิตย์ขึ้นพรุ่งนี้ แต่ตอนนี้มาดูดาวก่อนละกัน (โรแมนติกไปอีก 5555)

25610801_๑๘๐๘๐๑_004425610801_๑๘๐๘๐๑_0046

พอกลับมาที่ห้อง หนุ่มอังกฤษซึ่งยังไม่ได้ไปดูพระอาทิตย์ขึ้น จึงขอไปกับเราด้วยพรุ่งนี้เช้า ซึ่งดีกับเรามาก จะได้ไม่ต้องขี่มอไซค์ไปคนเดียวมืดๆ
เช้าวันต่อมา e-bike ของที่โฮสเทลถูกคนเช่าไปหมดแล้ว เราเลยเดินไปขอเช่าร้านเช่าข้างๆ โดยที่เช่าแบบเต็มวันและหารครึ่งกับหนุ่มอังกฤษ เราบอกทางหนุ่มอังกฤษก่อนจะไปถึงเจดีย์ที่หนุ่มฝรั่งเศสพาเรามาดูดาวเมื่อคืน ทั้งๆที่ท้องฟ้ายังมืดอยู่ แต่ก็มีคนมานั่งรอจับจองที่นั่งกันแล้ว เรานั่งรอกันสักพักแสงของพระอาทิตย์ก็ค่อยๆขึ้นมา แบบตอนนั้น…อีกระเป๋าตังค์ที่หายไปอ่ะ ไม่เป็นไรล่ะ คุ้มว่ะ!

25610801_๑๘๐๘๐๑_004525610801_๑๘๐๘๐๑_004125610801_๑๘๐๘๐๑_004225610801_๑๘๐๘๐๑_0043

เรากับหนุ่มอังกฤษขี่กลับโฮสเทลเพื่อกินอาหารเช้า ก่อนที่หนุ่มอังกฤษจะนั่งรถไปย่างกุ้ง และหนุ่มฝรั่งเศสนั่งรถไปมัณฑะเลย์ในช่วงเช้า เหลือเรากับหนุ่มเกาหลีที่ท่าทางดูไม่ค่อยเฟรนลี่เท่าไร5555

เราอาบน้ำแต่งตัว แพคกระเป๋าก่อนจะเช็คเอ้าท์ และขี่ e-bike ไปทั่วพุกามตามแผนที่ มีวัด แม่น้ำ เยอะแยะไปหมด แต่สำหรับเราคิดว่าการเที่ยวพุกามหนึ่งวันครึ่งก็พอแล้วล่ะ

25610801_๑๘๐๘๐๑_003825610801_๑๘๐๘๐๑_003925610801_๑๘๐๘๐๑_004025610801_๑๘๐๘๐๑_003725610801_๑๘๐๘๐๑_003625610801_๑๘๐๘๐๑_003425610801_๑๘๐๘๐๑_0035

เรากลับมาแถวโฮสเทลเพื่อกินข้าวก่อนขึ้นรถบัสไปมัณฑะเลย์ และบังเอิญเจอหนุ่มเกาหลีรูมเมทกำลังนั่งกินข้าวอยู่ จึงนั่งกินด้วยกันและเป็นการคุยด้วยกันครั้งแรกนั่นเอง หนุ่มเกาหลีผู้นี้นับถือศาสนาพุทธ หัวข้อการสนทนาจึงเป็นเรื่องหลักปรัชญาของศาสนาพุทธ ซึ่งไม่อยากจะเชื่อว่าจะได้คุยเรื่องแบบนี้กับคนเกาหลี5555 แบคแพคเกอร์ที่นี่ค่อนข้างน่าสนใจ และเราก็ชอบมาก หลักการและความคิดของพวกเค้าฝั่งแล้วยิ่งสนุก จึงคุยกันเป็นชั่วโมงและไปต่อร้านกาแฟ ซึ่งวันต่อไปนางก็จะกลับย่างกุ้งและบินกลับเกาหลี เพราะได้แบคแพคมา 6 เดือนแล้วยังไม่ได้กลับบ้านเลย
หนุ่มเกาหลีนั่งรอส่งเราจนรถบัสมารับที่โรงแรม และนางก็อาสาไปดูพระอาทิตย์ตกแห่งพุกามให้เรา (แต่รูปหายไปแล้ว โทรศัพท์พัง)


 

ถนนระหว่าง พุกามไปมัณฑะเลย์นั้นเข้าขั้นว่า “ดวงจันทร์” รถก็แอบแย่นิดนึงขอหลับเลยล่ะกัน 55555 ความดีของการเดินทางในรอบนี้คือหนุ่มที่นั่งข้างๆเป็นหนุ่มพม่าที่หล่อมาก หล่อกว่าที่เคยเห็นที่ไหนๆ 55555 ระหว่างรถแวะพัก นางจึงเลี้ยงชาพม่าเราหนึ่งแก้ว ก่อนจะนั่งคุยกันด้วย Google transalte 55555 นางลงจากรถก่อน ส่วนเราก็ลงที่ๆเพื่อนเราบอกนั่นแหละ อ่อ…ตลอดระยะเวลาการเดินทาง เพื่อนเราที่ย่างกุ้งโทรเช็คตลอดและจะขอคุยกับคนขับรถทุกคน555555 ว่าให้ไปส่งเราตรงนี้นะ

พอไปถึงก็มีการต้อนรับอย่างยิ่งใหญ่ คือเพื่อนเราที่ย่างกุ้งเป็นโค้ชทีมชาติให้นักกีฬา Cricket 55555 ซึ่งนางมีลูกศิษย์อยู่มัณฑะเลย์จึงใช้ให้ลูกศิษย์มาดูแลเราอย่างดีมาก เพราะทุกคนรู้ว่า “ยูวกระเป๋าตังค์หายและจนมากสินะ5555”

แต่นะ…นางมากันเป็นแก้งค์พร้อมกับมอเตอร์ไซ55555 บอกเลยว่าไม่กล้านั่ง แต่น้องอายุแค่ 15 ไปก็ได้ 55555 น้องพาเรามาส่งที่โรงแรมOstobello ที่มีทั้งในพุกาม และที่นี่ ห้องค่อนข้างดี เป็นHostel ดีๆที่นึงเลย ถึงแม้จะดึกแล้วแต่น้องๆก็ออกมารับแล้ว เราเลยชวนน้องไปหาอะไรกิน ระหว่างที่น้องคิดหาร้านที่จะพาเราไป (ตอนนี้มันก็ 4 ทุ่มแล้ว) น้องก็พาเรามาดู Mandalay Palace ยามค่ำคืน ก่อนจะเจอกลุ่มเด็กพม่ากลุ่มนึง พอรู้ว่าเราเป็นคนไทยเท่านั้นล่ะ ดีใจกันมาก ผลัดกันพูดสวัสดีค่ะ สวัสดีครับ (น่ารักมาก 5555) และเราก็ได้เพื่อนใหม่ อาสาพาเราเที่ยวในเช้าวันต่อไป

เช้าวันต่อมา กลุ่มเด็กพม่าเพื่อนใหม่ขี่มอเตอร์ไซค์มารับเราหน้าโฮสเทลตอน 6 โมงเช้า เพื่อพาไปงานทำบุญบ้านของตัวเอง งานใหญ่มาก นิมนต์พระมา 100 รูป แถมมีอาหารให้กินฟรีด้วย 555555

25610801_180912_003325610801_180912_0029

หลังจากทำบุญ ตักบาตรเสร็จ เพื่อนๆใหม่ของเราก็พาไปสะพานอูเบ็ง landmark ของ Mandalay และน้องจากทีม cricket ก็มาสมทบด้วย

25610801_180912_002625610801_180912_003025610801_180912_0032

เสร็จจากอูเบ็งพวกนางก็พาเราไปวัดนึง ซึ่งเหมือนจะไม่มีนักท่องเที่ยวเลย และระหว่างทางมีขบวนงานบวชจึงขอแวะถ่ายรูปหน่อย

25610801_180912_002725610801_180912_0028

เหมือนจะไม่มีนักท่องเที่ยวเลย เราเดินเล่น ถ่ายรูปกันสักพัก ก่อนที่พวกนางจะพาเราไปตลาดเพื่อกินข้าวเที่ยง

25610801_180912_002525610801_180912_0023

ตลาดที่นี่ตื่นตาตื่นใจมาก คนเดินขวักไขว่ รถก็เช่นกัน… เพื่อนเราพาเดินไปยังร้านชื่อดังของ Mandalay ที่เป็นอาหารขายอยู่ข้างทาง และนั่งยองๆกินกับพื้น

25610801_180912_0022
เพื่อนพม่าผู้น่ารัก
25610801_180912_0024
ตลาด
25610801_180912_0021
ร้านนี้คนเยอะมาก และที่นี่ก็เป็นมื้อเที่ยงเรา

25610801_180912_0020

จากนั้นจึงพาเราไปวัด Shwenandow Monastery landmark อีกที่ของ Mandalay ที่ทุกคนต้องมา

25610801_180912_001425610801_180912_001825610801_180912_001925610801_180912_0017

และต่อด้วยวัดที่มีเจดีย์สีขาวอยู่รอบๆ ก่อนที่เพื่อนๆจะพาเรากลับโรงแรมเพื่อพักผ่อน ก่อนที่จะมารับสำหรับ New Year Eve event คืนนี้

25610801_180912_001625610801_180912_0015


หลังจากงีบหลับที่ Hostel สักพัก เพื่อนๆและน้องทีม Cricket ก็มารับเราหน้า Hostel เพื่อไปกินข้าวเย็นในตลาด จำชื่อตลาดไม่ได้ แต่อาหารนี่สไตล์ ยูนนาน มาก เป็นก๋วยเตี๋ยวแบบอร่อยมากกก

25610801_180912_0013
ร้านค้าในตลาด

นนี้จะมีงาน countdown รอบๆ Mandalay Palace จึงมีเวทีและเพลงเปิดดังสนั่น รถมอเตอร์ไซด์ก็เยอะมาก ดูวุ่นวายไปหมด 55555 ครึกครื้นดี

25610801_180912_0010

เรากับเพื่อนยืนอยู่ตรงฝูงชนสักพัก ก็เริ่มมีการ countdown และก็มีการจุดพลุ เป็นครั้งแรกที่ได้มาเค้าดาวน์ในต่างประเทศแบบจริงจัง 555555

25610801_180912_000925610801_180912_0008

หลังจากจบงาน ชาวพม่าจะยืนเรียงแถวที่ริมถนน และแปะมือกับคนที่เดินผ่านบนท้องถนนพร้อมพูดว่า “Happy New Year”
ซึ่งเป็นภาพที่ประทับใจสำหรับเรามาก ☺️☺️

ปีใหม่แล้ว อาหารมื้อแรกของเราในค่ำคืนนี้ คือมาม่าของพม่าในซุปเปอร์มาร์เก็ต กับเพื่อนๆใหม่ที่เราได้จากที่นี่

25610801_180912_0012


เช้าวันต่อมาเรากินข้าวเช้าที่โรงแรมเซทใหญ่มาก ก่อนจะนัดเจอหนุ่มฝรั่งเศสที่เราเคยเจอที่พุกาม นางหน้าอิดโรยมากเนื่องจากเมื่อคืนท้องเสีย และกระเป๋าตังค์หาย (นี่เทรนกระเป๋าตังค์หายหรอ) เลยไม่ได้ออกไปฉลองที่ไหนเลย เรานั่งคุยเล่นกันสักพัก เพื่อนพม่าก็มารับเรากับหนุ่มฝรั่งเศสที่ Hostel และพาเราไป Mandalay hill ทางขึ้นชันมาก แอบหวั่นใจ55555 หมวกกันน็อคก็ไม่มี

ข้างบน Mandalay hill จะเป็นวัดซึ่งเห็นวิวเมือง Mandalay ได้รอบเลย ถึงฝนจะตกก็เหอะ แต่ก็โคตรดี

25610801_180912_000525610801_180912_000625610801_180912_000425610801_180912_000725610801_180912_0002

หลังจากนั้นเราก็พาหนุ่มฝรั่งเศสไปส่งพร้อมกับเหล่าเพื่อนๆพม่าให้คอนแทคนางเอาไว้ ถ้าหากนางหากระเป๋าตังค์ไม่เจอให้ติดต่อมาได้เลย (ใจดีอะไรขนาดนี้) เราตบไหล่หนุ่มฝรั่งเศสพร้อมบอกว่า “I still have credit card if you want air tickate back to Thailand call me in Facebook” หนุ่มฝรั่งเศสโบกมือล่ำลาพร้อมกับสัญญาว่าจะมาเจอเราที่กรุงเทพฯ ก่อนกลับฝรั่งเศสแน่นอน แต่…อีกชม.ถัดมานางก็ส่งmss มาว่า “I found my wallet in my room ha Thank you so much”
5555555 โถววว สุดท้ายก็เป็นแค่เราคนเดียวที่กระเป๋าตังค์หายจริงๆ อยากเจอกระเป๋าตังค์บ้าง แต่ก็ดีใจกับนางจริงๆ

ช่วงเวลาของเราในMandalay ได้สิ้นสุดลง เรากับเพื่อนชาวพม่าล่ำลากันหน้ารถบัส บอกตรงๆ เราร้องไห้แล้วกอดลาพวกนาง
โชคดีมากที่เราได้เจอพวกนาง รู้สึกดีใจมากที่ได้มาเที่ยวที่นี่

เรานั่งรถยาวนานตลอดทั้งคืน ระยะเวลาพอๆจาก ย่างกุ้งไปพุกาม เรามาถึง bus terminal ตอนตี 5
เพื่อนชาวย่างกุ้งของเราก็มารออยู่ที่นี่แล้ว เพื่อพาเราเข้าเมือง และซื้อของ ก่อนจะไปส่งที่สนามบิน

เราแวะช้อปปิ้งที่ Sakura Tower มี ซุปเปอร์มาร์เก็ตที่ชั้นใต้ดิน เรากวาดชาพม่า Royal Tea มาหลายแพ็ค คือชอบมากกก ก่อนจะไปส่งโปสการ์ดที่ทำการไปรษณีย์ และไปสนามบินเพื่อรอไฟลท์กลับบ้าน

25610801_180912_0003
มาม่าพม่าที่เราไม่ได้ซื้อกลับไป
25610801_180912_0001
หน้าที่ทำการไปรษณีย์ย่างกุ้ง ส่งตั้งแต่ตอนนั้นจนตอนนี้ก็ยังไม่ได้ แต่ส่งไปถึงญี่ปุ่นนานแล้วนะ

จบทริปนี้แม้กระเป๋าตังค์จะหาย แต่เงินก็ยังเหลือกลับบ้านหลายบาท รู้สึกขอบคุณเพื่อนๆที่นี่ที่ดูแลเราเป็นอย่างดี
และรอวันที่พวกเค้ามาเยี่ยมเราที่นี่บ้าง

25610801_180912_0011
รูปติดฝาผนังงบ้านของนักกีฬา Cricket คนหนึ่ง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s